De hogeschool van talentbegeleiden

20130314-001408.jpgNet thuis en nog zinderdend van Labyrinth, een productie van de theater masterclass van mijn school. Zelden een voorstelling gezien met zoveel jonge talenten, waarbij ik van het begin tot het eind op het puntje van mijn stoel zat. Een voorstelling met een licht absurde verhaallijn over leven, zoeken naar waarheid en identiteit, vastlopen en elkaar vinden in liefde. Een voorstelling die staat als een huis, met geweldige acteurs, zangers en dansers, een wereldband en ijzersterke theatertechniek. Ik ben trots op mijn leerlingen en collega’s die aan deze prachtige productie hebben gewerkt.

Mijn school, het ECL in Haarlem, is sinds vorig jaar cultuurprofielschool, maar staat al heel lang bekend als een kweekvijver voor muzikale, dramatische en danstalenten. Elk jaar hebben we open podiumavonden, een muziektheaterproductie en een voorstelling van de theatermasterclass. De masterclass verzamelt de beste acteurs, zangers en dansers onder onze leerlingen en staat onder leiding van dramadocente Christa Filius, die ook de stukken schrijft. Muziekdocent Martijn Breebaart heeft de muzikale leiding en Jaap van Overbeek, toa natuurkunde en theatertechnicus, leidt de techniekploeg samen met 5V-leerling Jurian Rozestraten.

Hoe begeleid je talent?

Op die vraag hebben Christa, Martijn en Jaap ieder hun eigen antwoord gevonden. Het geheim is, denk ik, vertrouwen geven, aanmoedigen, luisteren, serieus nemen en samen heel hard werken. Zij slagen er als coaches in jongeren ver boven zichzelf te laten uitstijgen. Ik heb bij de theatertechniek van dichtbij kunnen zien hoe bovenbouwleerlingen, die al wat langer meedraaien (zoals Jurian) tweede- en derdeklassers opleiden. Van de manier waarop dat gaat kunnen wij docenten nog wat opsteken. De nieuwkomers krijgen de ruimte om te experimenteren en zelf uit te vinden hoe de apparatuur voor geluid en belichting werkt. Iedereen krijgt een eigen verantwoordelijkheid, waarop ze door de anderen ook worden afgerekend. Jaap geeft de techniekploeg de mogelijkheid om veel te leren in het vertrouwen dat ze het kunnen. Je ziet dan ook in de loop van jaren het zelfvertrouwen van die leerlingen groeien.

Ik heb bij Christa en Martijn nog niet veel in de keuken kunnen kijken, maar ik denk dat het daar niet veel anders toegaat. Op deze manier is het Lyceumtheater een veilige haven geworden waar leerlingen, ieder op hun eigen wijze, hun talenten tot ontwikkeling kunnen brengen.

Tegelijk maakt zo’n avond me weemoedig. Het thema van het stuk is reizen en zoeken. Ik realiseer me dat onze leerlingen reizigers zijn, die even in onze herberg voorbij komen, zich daar voeden en dan verder trekken op hun weg. Wij herbergiers kunnen maar heel kort van onze gasten genieten en dan moeten we weer afscheid nemen. Maar de herinneringen aan al die mooie momenten blijven. En af en toe horen we hoe het onze gasten op hun verdere reis vergaat.

______________

Ik heb dit stuk geschreven op verzoek van Daan Trapman, die samen met Katja Keet, Tim Geertsen en Tess van Basten Batenburg de hoofdrol hebben in dit stuk.

Over Dick van der Wateren

Sinds voorjaar 2017 heb ik een filosofische praktijk, De Verwondering, in Amsterdam. Daar heb ik gesprekken met volwassenen zowel als jongeren. Ik sta voor de klas op het Eerste Christelijk Lyceum in Haarlem en begeleid dagelijks talentvolle en begaafde leerlingen die meer uitdaging nodig hebben, of coach leerlingen die een probleem hebben waar we samen een oplossing voor vinden. Ik heb een jarenlange ervaring als aardwetenschapper (o.a. in Antarctica en Afrika) en wetenschapsvoorlichter. Werken met jongeren is mijn passie. Voor mij zijn tieners zo'n beetje de leukste mensen. Ze hebben een enorme levenslust, zijn creatief, hebben originele ideeën - soms op het bizarre af - en kunnen zich nog alle kanten op ontwikkelen. Ik beschouw het als een voorrecht aan die ontwikkeling te kunnen bijdragen.

Eén reactie naar “De hogeschool van talentbegeleiden”

  1. laat de leerling zien wat hij of zij kan.
    vertel daarbij ook het hoe en waarom.
    trap niet in de valkuil door te denken dat zij op hetzelfde denkvlak zitten.
    laat ze de waarde bepalen zowel materieel als op het persoonlijke vlak.
    laat weten dat ze waardevol zijn en als het tegen zit je er echt bent voor ze.
    het klinkt heel oud bollig maar het zijn de kleine dingen die het doen.

Geef een reactie of deel je eigen ervaringen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: